panagiotis mourmouris

Γενικά

 

Στυτική Δυσλειτουργία

 

 

 

Η επίτευξη αλλά και η διατήρηση της στύσης απαιτεί έναν αρκετά πολύπλοκο μηχανισμό που περιλαμβάνει συντονισμό αγγείων, νεύρων και μυών. Η στυτική δυσλειτουργία αποτελεί μια ανδρολογική πάθηση η οποία είναι αρκετά παρεξηγημένη. Ως στυτική δυσλειτουργία ονομάζουμε την εμμένουσα ανικανότητα επίτευξης ή διατήρησης στύσης η οποία να επιτρέπει μια ικανοποιητική σεξουαλική πράξη. Η νόσος αυτή είναι αρκετά συνήθης , μιας και επιδημιολογικά δεδομένα αναφέρουν ποσοστά της τάξης του 53,4% σε ηλικίες άνω των 40 ετών.

 

Ο κυριότερος αιτιολογικός παράγοντας της στυτικής δυσλειτουργίας (ΣΔ) είναι η καρδιαγγειακή νόσος. Ασθενείς με νοσήματα της καρδιάς ή και των μεγάλων αγγείων έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν ΣΔ. Άλλος παράγοντας που μπορεί να σχετιστεί με την ΣΔ είναι η υπερπλασία προστάτου με την ύπαρξη συμπτωμάτων κατωτέρου ουροποιητικού. Επειδή όμως η νόσος είναι όπως είπαμε πολυπαραγοντικοί, νόσοι του νευρικού συστήματος αλλά και νόσοι που επηρεάζουν την ορμονική λειτουργία του οργανισμού ενέχονται για συμμετοχή στην ανάπτυξη ΣΔ. Πάντως σημαντικό είναι να επισημάνουμε ότι ο ψυχολογικός παράγοντας είναι εξαιρετικής σημασίας στην ΣΔ ειδικά για ασθενείς νεώτερους από 40 έτη ή ασθενείς χωρίς άλλα προβλήματα υγείας.

 

Η διαγνωστική προσπέλαση της νόσου απαιτεί συγκεκριμένα βήματα. Το πρώτο βήμα που θα κατευθύνει τον ουρολόγο προς τον σωστό αιτιολογικό παράγοντα είναι η λήψη ενός πλήρους ιατρικού ιστορικού προσανατολισμένου στο ψυχοσεξουαλικό προφίλ του ασθενούς. Μέσω αυτών θα γίνει προσπάθεια ανεύρεση του πιθανού αιτιολογικού παράγοντα τη νόσου. Στη συνέχεια απαραίτητο βήμα αποτελεί η κλινική εξέταση του ασθενούς προς αναζήτηση ανατομικών προβλημάτων του πέους, προστατικής νόσου, σημεία ορμονικών διαταραχών αλλά και σημεία καρδιαγγειακής ή νευρολογικής νόσου. Αφού τα παραπάνω έχουν ολοκληρωθεί τότε ακολουθεί ο εργαστηριακός έλεγχος που δύναται να περιλαμβάνει βασικές εξετάσεις όπως σάκχαρο αίματος και λιπιδαιμικό προφίλ καθώς επίσης και ολική τεστοστερόνη.

 

Στις μέρες μας έχουν αναπτυχθεί νεώτερες διαγνωστικές μέθοδοι για την στυτική δυσλειτουργία που όμως γίνονται μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις. Οι μέθοδοι αυτοί περιλαμβάνουν την εξέταση νυκτερινής στύσης, την εξέταση μετά ενδοπεϊκή έγχυση, το υπερηχογράφημα πέους αλλά και πιο επεμβατικές όπως αρτηριογραφίες και φλεβογραφίες. Σε γενικές γραμμές αυτές οι εξειδικευμένες εξετάσεις πραγματοποιούνται σε ασθενείς οι οποίοι μπορεί να επωφεληθούν από κάποια πιθανή χειρουργική διόρθωση ή και σε ασθενείς με αναστρέψιμες παθήσεις.

 

Συνεργαζόμενες Κλινικές

eurokliniki athinon

metropolitan hospital

lefkos stavros

Βουγιουκλάκειο - Γενική Κλινική Αθηνών