panagiotis mourmouris

Γενικά

Καρκίνος του όρχεως

 

 

 

Ο καρκίνος του όρχεως αποτελεί το 1% των ανδρικών καρκίνων και το 5% των ουρολογικών καρκίνων. Παρουσιάζει ιδιαίτερη αύξηση της συχνότητας στην 3η και την 4η δεκαετία της ζωής σε αντίθεση με τους περισσότερους άλλους καρκίνους του ουροποιητικού που εμφανίζονται σε μεγαλύτερες ηλικίες. Παρότι όχι απόλυτα καθορισμένοι, οι αιτιολογικοί παράγοντες της νόσου, περιλαμβάνουν την κρυψορχία, σύνδρομα γοναδικής δυσγενεσίας, κληρονομικό ιστορικό, παρουσία καρκίνου στον άλλο όρχι καθώς και η παρουσία υψηλής ενδοεπιθηλιακής νεοπλασίας (ιστολογική διάγνωση σε βιοψία ή παρασκεύασμα όρχι).

 

Ο καρκίνος του όρχι περιλαμβάνει αρκετές υποκατηγορίες ανάλογα με τα κύτταρα του όρχεως από τα οποία προέρχεται. Δύο μεγάλες κατηγορίες είναι οι όγκοι από γεννητικά κύτταρα και οι όγκοι από κύτταρα της γεννητικής χορδής. Ο πιο συχνός όγκος που ανήκει στην πρώτη κατηγορία είναι το σεμίνωμα. Η διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται με την κλινική εξέταση όπου ψηλαφάται μια σκληρή μάζα συνήθως ανώδυνη ενώ επιβεβαιώνεται με την βοήθεια του υπερηχοτομογραφήματος που αποτελεί και την πιο ευαίσθητη μέθοδο για την αναγνώριση του καρκίνου του όρχεως. Η κατανομή του όγκου του ασθενούς σε στάδια θα πραγματοποιηθεί με την διενέργεια εργαστηριακών εξετάσεων (δείκτες aFP, β HCG, LDH) και απεικονιστικών εξετάσεων (αξονική τομογραφία θώρακος, άνω και κάτω κοιλίας). Οι παραπάνω εξετάσεις μπορούν να κατευθύνουν την σκέψη του ουρολόγου προς συγκεκριμένη κατηγορία όγκων ωστόσο προκειμένου να επιβεβαιωθεί απαιτείται ιστολογική εξέταση του όρχεως αφού αυτός αφαιρεθεί.

 

Συνεργαζόμενες Κλινικές

eurokliniki athinon

metropolitan hospital

lefkos stavros

Βουγιουκλάκειο - Γενική Κλινική Αθηνών